NEC goes international: Zweden deel 2
In dit artikel:
In de serie NEC goes international staan bijzondere profs uit één land centraal. Dit tweede deel over Zweden bespreekt de vier nog niet eerder behandelde Zweden die bij NEC speelden; in totaal heeft NEC acht Zweedse spelers gehad.
Jordan Larsson (geboren 20 juni 1997 in Rotterdam) is de bekendste naam van deze groep, deels vanwege zijn vader Henrik ‘Henke’ Larsson, een Zweedse vedette met 106 interlands en clubs als Celtic, Barcelona en Manchester United op zijn cv. Jordan kwam in januari 2017 op 19‑jarige leeftijd naar NEC als behendige rechtsaanvaller. Hij kon de degradatie dat seizoen niet verhinderen, maar koos ervoor NEC trouw te blijven en ook in de Jupiler League te spelen. Hij scoorde enkele keren voordat hij na ongeveer een jaar terugkeerde naar Zweden. In Scandinavië en daarna groeide hij uit: met een sterke periode bij IFK Norrköping (zestien doelpunten in twintig duels) verdiende hij een transfer naar Spartak Moskou, waarna omstandigheden hem via Schalke 04 bij FC Kopenhagen brachten. Bij Kopenhagen speelde hij startseizoenen in de Champions League en was hij teamgenoot van Magnus Mattsson. Zijn meest memorabele NEC‑wedstrijd blijft het thuisduel tegen Almere City (18 augustus 2017), waarin hij twee keer scoorde.
Sam Lundholm kwam in de zomer van 2015 naar Nijmegen, als veelbelovend 21‑jarig jeugdinternational en gezien als opvolger van Alireza Jahanbakhsh. Dat succes bleef uit: in anderhalf jaar tijd kwam Lundholm niet verder dan 16 invalbeurten, waarna een uitleenperiode naar Randers FC volgde en hij op 23‑jarige leeftijd terugkeerde naar Zweden bij IK Sirius. Een blessure in 2019 dwong hem vroegtijdig zijn profcarrière te beëindigen.
Jonas Olsson is verreweg de meest succesvolle Zweed die in het rood‑groen‑zwart speelde. De lange centrale verdediger arriveerde in 2005 vanuit Landskrona en leverde drie sterke seizoenen af, culminerend in Europees voetbal in 2008. Met een transfer naar West Bromwich Albion voor ongeveer 800.000 pond begon een lange periode in Engeland: tien seizoenen en 244 wedstrijden, veelal in de Premier League. Olsson verzamelde 24 interlands voor Zweden en speelde op het EK 2012. In Nijmegen viel hij op door zijn fysieke spel (veel gele en enkele rode kaarten) en zijn twee doelpunten in de legendarische 6‑0 play‑offzege op NAC Breda (15 mei 2008).
De eerste Zweed bij NEC was Mike Owusu, van Ghanese afkomst maar opgegroeid in Zweden. Hij tekende in 2001 maar scoorde weinig indruk: slechts twee invalbeurten in 2002 en daarna keerde hij terug naar Zweden, met later een tussenstop in Denemarken.
Samen geven deze vier spelers een gevarieerd beeld: van jonge talenten die geen vaste waarde konden worden tot een routinier die van NEC via Engeland tot internationale erkenning groeide, en een naamdrager uit een voetbalfamilie die elders zijn carrière verder uitbouwde. Foto’s in het artikel zijn van Rob Koppers.