Tikkie-Takka #128.5: 'Ik kwam hier voor het eerst, het was een mooie dag...'

In dit artikel:

In de Tikkie-Takka-rubriek blikt een levenslange NEC-supporter terug op een emotionele avond: op 18 april 2026 nam hij zijn 3‑jarige dochter Anna Zola voor het eerst mee naar het stadion aan Stadionplein bij de Goffert. Wat voor velen een klein moment is, voelde voor hem als een achtbaan van herinneringen en troost. Voetbal was in zijn jeugd een veilige haven — halverwege de jaren ’90 ging hij als klein jongetje met zijn moeder naar NEC-wedstrijden, een vaste bron van saamhorigheid in een onrustige thuissituatie.

De avond voor een belangrijke wedstrijd, waarvan de definitieve ontknoping de volgende dag door arbiter Danny Desmond Makkelie zou komen, gebruikte hij schrijven om zijn zenuwen te bedaren. Anna genoot van de liedjes, het geklap en de doelpunten; ze wilde rood‑groen‑zwart dragen en vroeg later of ze nog eens met oma Sylvia mocht komen. Tegelijkertijd reflecteert de vader op verlies en continuïteit: zijn eigen vader overleed afgelopen december, maar door zijn dochter in te wijden in NEC‑tradities voelt hij dat de club nog steeds geborgenheid en samenhang biedt.

De column mixt sportplezier met persoonlijke rouwverwerking en benadrukt hoe voetbal generaties verbindt — van herinneringen aan een oma die bij verlies een zwart onderbroek aan het balkon hing tot het nieuwe, vrolijke enthousiasme van een peuter die het stadion als veilige, blijvende plek ervaart.