Tikkie-Takka #128: Een ontwaakte reus
In dit artikel:
Dirk Lotgerink, samen met Chiron Rengers vaste columnist in de rubriek Tikkie-Takka en beide levenslange NEC-supporters, schrijft op 15 april 2026 vanuit Nijmegen een brief aan Chiron vol euforie voorafgaand aan de bekerfinale en de strijd om de tweede plek. Hij contrasteert het huidige succes met een sombere periode zo’n zes jaar terug, toen NEC in de middenmoot van de Eerste Divisie bungelde: gammele shirts, chaotisch bestuur en ellendige veldprestaties die hem zelfs kort depressief maakten.
Wat zijn stemming destijds redde, was een klein, alledaags teken van verbondenheid: een NEC-vlag boven de ingang van de buurtsuper op de Weurtseweg, uitgebaat door Hennie en José Linders. Dirk beschrijft hoe die vondst — langs de schappen met clubspullen, van autossticker tot ondeugend accessoire — zijn dag en gevoel voor de club veranderde. Het contact met Hennie, in dorpsdialect en met een gulle grap, gaf hem meteen weer moed en bracht een glimlach na een teleurstellende wedstrijd.
Hij vermeldt dat de supermarkt later verkocht werd en plaatsmaakte voor appartementen, maar pleit ervoor Hennie te blijven herinneren als NEC straks groot feest viert: een klein eerbetoon aan de mensen en plekken die de clubcultuur in moeilijke tijden levend hielden. De brief is een persoonlijke ode aan nostalgie, lokale saamhorigheid en hoe kleine gebaren — een vlag, een praatje bij de kassa — het vertrouwen in een club kunnen herstellen nu NEC weer op het hoogste niveau meedoet.