Tikkie-Takka #130: Die droom van jou en mij... 

In dit artikel:

Dirk Lotgerink en Chiron Rengers, beide levenslange supporters van NEC, schrijven in de Tikkie-Takka-rubriek naar elkaar over club, herinneringen en hoop. De brief, gedateerd Drunen, 18 mei 2026, begint bij een recente anekdote: minder dan negen maanden eerder zette Dirk op ForzaNEC.nl zonder aarzelen NEC op nummer één — een voorspelling die aanvankelijk tot gelach leidde, maar waarvan zijn telkens herhaalde overtuiging ("tot het niet meer kan, worden we kampioen") bleef hangen.

Rengers vertelt hoe zijn eigen jeugdige ambities niets met topvoetbal te maken hadden — vuilnisman, autoliefhebber, zelfs advocaat voor gescheiden vrouwen — totdat hij als elfjarige in het NEC-jeugdshirt droomde van spelen in de Goffert. Talent ontbrak, maar het gevoel van dromen bleef. Opgegroeid in de jaren ’90 zag hij de Champions League als iets voor reuzen als Barcelona en Milan; Dirk leerde hem groter te dromen, ook van wat onwaarschijnlijk lijkt: landskampioenschap voor NEC.

Het stuk sluit met een intieme beschrijving van Vak M, tussen rauw huilende mannen, blije moeders en de lege stoel van hun vorig jaar overleden vriend Ries. Die sfeer van collectieve hoop en rouw doet Rengers denken aan Martin Luther King: beiden koesteren een droom. De ondertoon is er een van verbondenheid, nostalgie en de kracht van supportersdromen — en de overtuiging dat die droom helemaal niet zo vergezocht is. (Extra context: NEC is de eredivisieclub uit Nijmegen; de Goffert is het stadion en Vak M is een bekende supporterstribune; ForzaNEC.nl is een supporterssite.)