Waarom NEC geen schim is van de succesploeg van vorig seizoen

In dit artikel:

NEC Nijmegen was vorig seizoen de verrassing van de eredivisie. Met aanvallend en riskant voetbal eindigde de ploeg als derde, bereikte ze de bekerfinale en plaatste ze zich voor de voorronde van de Champions League. De formatie kwam pas na een wisselvallige start goed op gang, toen doelman Gonzalo Crettaz, verdedigers Philippe Sandler en Ahmetcan Kaplan en het middenveldduo Darko Nejasmic en Kodai Sano de risico’s beter wisten op te vangen. Ook vleugelspelers Sami Ouaissa en Basar Önal en routiniers Bryan Linssen en Tjaronn Chery maakten het verschil.

Dit seizoen is het lastiger om dat niveau vast te houden. Ouaissa, Önal en Sano zijn voor miljoenen verkocht, terwijl Kaplan terugkeerde naar Ajax en Sandler opnieuw met blessures kampt. De vervangers tonen talent, maar missen voorlopig het rendement en de balans van hun voorgangers. Vooral Nejasmic houdt het middenveld overeind; zijn nieuwe partner Noé Lebreton speelt aanvallender, waardoor de ploeg defensief kwetsbaarder is.

NEC liet tegen Olympiakos Piraeus nog zien dat het oude niveau haalbaar is, maar werd onlangs kansloos verslagen door Cambuur. De club verdiende deze zomer ongeveer veertig miljoen euro aan transfers, maar investeerde dat geld niet op grote schaal in directe versterkingen. Bovendien kampt de selectie met een grote blessuregolf: dertien spelers waren dit seizoen tijdelijk of langdurig niet inzetbaar. In zes weken speelde NEC al tien wedstrijden, twee keer zoveel als in dezelfde periode vorig jaar. Die fysieke belasting bemoeilijkt het uitvoeren van de aanvallende speelstijl van trainer Dick Schreuder.

Donderdag wacht in Turijn de Europa League-wedstrijd tegen Juventus. NEC moet zich herstellen van de nederlaag tegen Cambuur, terwijl Juventus evenmin in topvorm is. Toch geldt de Italiaanse club volgens de bookmakers als favoriet voor de eindzege, waardoor NEC als nog grotere underdog aan de wedstrijd begint.